Semester 2

Semester 2

Reflectiecyclus van Korthagen
op opdracht 1 – @work2

 

Fase 1: Beschrijf de ervaring/situatie waarop je de reflectie zal toepassen.
Een deel van de opdracht van het tweede semester voor @work2 was een interview afnemen. Dit interview ging door met een persoon die tewerk gesteld is in het PZ Onzelievevrouw. Ik ken deze mevrouw uit mijn persoonlijke kenniskring. Maar toch had ik heel wat stress voor het eigenlijke interview. Mijn taak binnen deze situatie was het contact opnemen, en effectief uitvoeren van het interview. Dit contact verliep via de telefoon en via mail. Via mail kwam ik te weten dat de geïnterviewde graag de vragen eens zou doorlopen voor het interview begon. Dus via mail bezorgde ik de vragen zo snel mogelijk. Ik vond het wel moeilijk om deze vragen op voorhand te geven. Want ik twijfelde bij mijn eigen vraagstelling. Vervolgens ben ik de dag erna naar deze persoon haar huis gegaan. En daar vond het interview plaats, het hele gebeuren duurde ongeveer 40 minuten. Maar het interview zelf slechts een kwartier. Tijdens dit interview is het de bedoeling dat ik mijn communicatievaardigheden oefen in de praktijk. Maar doordat ik heel wat stress had vergat ik sommige essentiële dingen die ik voor mezelf had voorgenomen voor ik aan het interview begon. Daardoor was het interview veel korter dan voordien gepland was.

 

Fase 2: Wat gebeurde er concreet.
Voor mij liep contact opnemen redelijk vlot. Het eerste contact was telefonisch, daarin legde ik zeer kort de opdracht uit en vroeg of ze interesse had om hieraan mee te werken. De persoon reageerde enthousiast en zei dat ze met plezier hier aan zou meewerken. Ik stelde voor dat ik via mail contact op zou nemen en haar de nodige informatie zou bezorgen. Ik denk dat voor mevrouw V. P. ook het contact vlot en rustig verliep. Het was wel formeel maar niet te gemaakt. Tijdens het interview zelf legde ik eerste kort het verloop van het interview uit. De geïnterviewde zat er volgens mij niet helemaal rustig bij, of leek toch een beetje stress te hebben. Maar omdat ik zelf heel wat zenuwen had viel me dat niet direct op. De vragen verliepen vlot, misschien wel een beetje te vlot. Ik denk dat dit kwam door het feit dat ik de vragen op voorhand bezorgd heb. Daardoor had de geïnterviewde al op voorhand een antwoord genoteerd.  Omdat ik dan niet los kwam van mijn blaadje met vragen, was het interview al gedaan nog goed en wel voor ik het besefte.

 

Stap 3: Inzicht krijgen in het waarom van het handelen, denken en voelen.
Het contact opnemen verliep volgens mij vlot omdat er een vorm van afstand was via de telefoon en via mail. Want ik kende deze mevrouw wel uit persoonlijke kenniskring, maar het is niet dat ik al eens eerder een interview heb afgenomen. Het feit dat het interview niet voldoende lang was volgens de normen van de opdracht vind ik spijtig. Zeker omdat ik ergens wel een redelijke goede voorbereiding had en toch wat werk in het interview heb gestoken. Voor mij ligt de kern van het probleem tijdens het interview aan het feit dat ik op de eerste plaats alle vragen heb doorgestuurd. Maar dit op zich zou geen probleem zijn geweest moest ik minder stress hebben gehad en dus ook losser vragen kon stellen. Door de stress kon ik niet loskomen van mijn blaadje met vragen. Ik kan het mevrouw V.P. zeker niet kwalijk nemen dat ze de vragen op voorhand wou lezen. Ik had zelf meer flexibel moeten zijn en meer doorvragen. Buiten dit waren er nog andere storende variabelen aanwezig, doordat er achtergrond lawaai was hebben we het interview een keer of twee opnieuw moeten beginnen. In de toekomst ga ik proberen een stillere plaats te zoeken. En proberen mijn zenuwen onder controle te houden. Dan zou het interview veel natuurlijker over zijn gekomen en ging het voldaan hebben aan de minimumtijd.

 

Fase 4: Bedenken van oplossingen voor de gedragingen/ patronen.
Als ik in de toekomst nog eens dezelfde opdracht zou moeten maken denk ik dat ik meer opzoekwerk ga doen. Zodat ik meer weet over de opleiding en het werkveld van de geïnterviewde. Daardoor zal het makkelijker zijn om los te komen van de vragen die ik voorbereid heb. Ook kan het zorgen voor wat meer zelfvertrouwen die dan weer zorgen voor minder stress. Verder zou ik in het vervolg liever opteren voor de vragen van het interview niet op voorhand te bezorgen. Ik weet niet of dit volledig het probleem is, misschien focus ik me er teveel op. Maar volgens mij droeg dit wel bij tot het feit dat het interview zo kort was. En dat is volgens mij het grootste probleem van het interview. Het voordeel van het niet bezorgen van de vragen is dat de geïnterviewde geen antwoorden van een zin of twee kan klaar hebben. En ik denk dat het ook een eerlijker antwoord is als je de vraag ‘live’ krijgt. Het nadeel is dan weer dat de geïnterviewde zich niet comfortabel kan voelen als hij of zij de vragen niet op voorhand kan inkijken. In de toekomst is mijn grootste werkpunt mijn stress onder controle houden. Het meest haalbare alternatief is volgens mij meer voorbereid zijn. En de vragen niet op voorhand bezorgen indien dit mogelijk is. Indien dit niet mogelijk is, gewoon zorgen dat ik meer vragen heb die verdiepend zijn of inspelen op de voorgaande vragen.