Persoonlijk ontwikkelingsplan – SEM 3

Persoonlijk ontwikkelingsplan – SEM 3

Mijn ontwikkeling tot volwaardig toegepast psycholoog is volgens mij nog ver weg.
Ik ben al aardig wat veranderd door deze drie semesters heen. Maar er is toch nog veel werk aan de winkel.

Een uitdaging voor mezelf is het niet opgeven wanneer het niet lukt. Ik weet uit ervaring in het middelbaar dat wanneer mij iets niet lukt ik redelijk snel de handdoek in de ring gooi. Bijvoorbeeld de lessen boekhouden waren totaal mijn ding niet, en als gevolg heb ik ook nooit meer echt geprobeerd om het te kunnen. Met als gevolg dat ik doorgaans altijd achter liep met boekhouden. Gelukkig heb ik nog niet echt voor zo’n muur gestaan tijdens mijn opleiding toegepaste psychologie. Wel had ik het even moeilijk in het eerste semester, toen stond ik (zoals in vorige opdrachten al vermeld) op het punt om mij uit te schrijven omdat ik het wou opgeven. Gelukkig heb ik dat dan toch niet gedaan, anders stond ik vandaag niet waar ik nu ben. Dit is iets waar ik echt aan wil werken. Maar ik besef ook dat dat gewoon moet. Bijvoorbeeld in professionele context zal ik vaak voor problemen staan waar ik niet direct uit geraak. En dan moet ik volharden en doorbijten zonder op te geven. Ook mijn zelfvertrouwen is iets waar ik steeds over struikel. Het is moeilijk om in mijn eigen kunnen te geloven. Bijvoorbeeld tijdens de examens heb ik vaak het gevoel dat ik het niet echt ga kunnen. Ook na het maken van een examen heb ik vaak het gevoel dat het maar half is gelukt, en dat ik waarschijnlijk niet zo’n goede punten zal hebben. Maar toen ik de resultaten kreeg was ik zeer positief verrast.

Mijn sterke punten zijn mijn nieuwsgierigheid/ leergierigheid en empathisch vermogen.
Ik wil namelijk graag meer dingen weten en bijleren. Bepaalde onderwerpen die aan bod komen in de les vind ik zeer interessant en zou ik bij wijze van spreken kunnen over blijven opzoeken. Ook buiten school ben ik vaak bezig met de onderwerpen die mij interesseren. Als ik gebeten ben door een onderwerp ga ik echt op zoek naar meer informatie hierover. Zo ben ik al op zeer interessante podcasts, boeken en sites terecht gekomen. Dit is tot nu toe ook één van de redenen waarom ik verder studeer. Om bij te leren, want ik weet nog niet echt welke richting ik uit wil met mijn leven of met mijn job later. Ik heb al een grof idee, maar nog geen specifiek doel. Op dit moment zou ik graag iets doen op het vlak van neuropsychologie. De hersenen van de mens intrigeren mij. Deels omdat we er volgens mij nog zeer weinig over weten. Maar ook omdat de hersenen zo complex zijn. En als het er op aan komt zijn wij min of meer onze hersenen… Mijn empathisch vermogen zie ik als sterk punt omdat ik in de omgang met mijn vrienden en familie dit wel merk. Ook hoor ik van een aantal vrienden dat ik wel beetje de persoon ben waar ze het gevoel mee hebben dat ze alles kwijt kunnen, en dat ik dat dan ook bewaar en niet rond ga vertellen.

Afgelopen semester ben ik (opnieuw) in contact gekomen met mijn boosdoener van al heel mijn schoolcarrière. Ik zou hier heel graag andere dingen opschrijven dan in de vorige reflecties, maar opnieuw waren mijn grootse struikelblokken mijn uitstelgedrag en het niet kunnen plannen van activiteiten en of taken. Ik denk dat dat plannen het uitstelgedrag kan voorkomen, dus moest ik hier aan kunnen werken zou dat al heel wat zijn. Het lukt mij gewoon niet om zonder die werkdruk/ stress van naderende deadlines in actie te schieten. Ik ben (opnieuw) zoals vorig jaar op afspraak gegaan bij Dascha Debruyne om dit misschien op te lossen. En Dascha had zeker en vast goede ideeën, maar die voerde ik dan voor één of andere reden zelf niet uit.

Ik heb jammer genoeg nog geen stageplaats… Ik zou zeer graag in een afdeling neurologie stage volgen, en ben hier ook vol op naar opzoek. Maar helaas zijn alle plaatsen waar ik naartoe stuur volzet, of ze accepteren geen stagiairs uit de richting toegepaste psychologie. Verder heb ik ook een mail gestuurd naar het penitentiair complex van Brugge. Dit leek mij ook zeer interessant, maar opnieuw kreeg ik als antwoord dat ze geen stagiairs aanvaarden van TP. Dus zocht ik verder, en kwam ik bij nog iets dat mij zeer interessant leek. En misschien wat haalbaarder. De sleutel. Dit is een centrum voor mensen met drugproblemen. Ook drugs is iets wat mij zeer sterk interesseert. Het is zeer boeiend om te lezen hoe en waarom het bepaalde effecten veroorzaakt. Alsook het gedrag van mensen die eraan gekoppeld wordt. Waarom sommige mensen eraan verslaafd geraken, waarom mensen soms drugs makkelijk en soms totaal niet achter hun kunnen laten en dergelijke. Maar opnieuw kreeg ik als antwoord dat er geen stageplaatsen waren. Dus nu zit ik een beetje vast op het vlak van een stageplaats vinden… Ik zou zeer graag stage lopen in een sector waar ik later tewerk wil gesteld worden, zodat ik er ook effectief iets aan heb. Ik weet dat ik hoogstwaarschijnlijk op iedere stageplaats veel dingen zou bijleren. Maar ik bedoel eerder dat ik er iets aan heb om later te gaan solliciteren op plaatsen waar ik dan wil gaan werken. In mijn achterhoofd heb ik nog mijn middelbare school.

Ik hoop dat ik de toekomst toch iets kan doen aan die voorop vermelde struikelblokken. Ze gaan nu al zoveel jaren mee. Dat het wel eens tijd wordt dat ik er effectief iets aan kan doen. Verder hoop ik mezelf te kunnen ontwikkelen tot een volwaardig toegepast psycholoog. Met als doel dan dingen bij te gaan leren die mij sterk interesseren en met datgene dat ik geleerd heb andere te kunnen helpen. Dat laatste klinkt waarschijnlijk cliché, maar ik hecht er wel veel belang aan. Hopelijk kan ik tijdens deze opleiding ook het nodige zelfvertrouwen ergens vinden. En het gevoel van competentie, want nu heb ik eerlijk gezegd niet echt het gevoel dat ik competent ben om bijvoorbeeld de taken op een stageplaats uit te voeren.