To achieve more, do more, and be more.

To achieve more, do more, and be more.

Take your pills.

 

Verschenen op Netflix: 16 Maart, 2018
RegisseurAlison Klayman 

Deze documentaire kwam ik toevallig tegen tijdens het bladeren door het aanbod van Netflix. Het sprong in het oog door de afbeelding.
Het heeft iets weg van een oude strip… Het onderwerp sprak mij ook wel aan, omdat dit iets is waar ik al veel over had gehoord in de lessen leer en ontwikkelingsstoornissen en psychologische stoornissen als daarbuiten. En dit thema is zeer actueel in het jaar 2018.
Ook de vraag op de afbeelding: ” What would you take to be the best”.
Vind ik een zeer fascinerende vraag.

 

De documentaire heeft als hoofdonderwerp ‘Adderall’. Dit is in principe een medicijn voor personen die de diagnose van ADD, ADHD of narcolepsie hebben. Maar dit zijn lang niet de enige mensen die gebruik maken van het middel. Tegenwoordig wordt Adderall alsmaar vaker gebruikt/ misbruikt voor het stimuleren van de cognitieve en fysieke capaciteiten. Alsook recreatief gebruik. De eerste twee zijn voornamelijk toepasbaar. Het is zeer aanwezig bij studenten, atleten, professionals, de financiële sector en de technologie industrie.

Het is wel belangrijk de kanttekening te maken dat deze documentaire voornamelijk gaat over personen die het middel gebruiken zonder een diagnose te hebben van de hiervoor vermelde problemen. Ik begrijp dat voor vele mensen deze stimulerende middelen effectief noodzakelijk zijn om een normaal leven te kunnen lijden.

Voor ik aan de documentaire begon had ik gedacht dat deze als een soort preventiecampagne was die de nadelen en gevaren van Adderall benadrukte. Maar al redelijk snel had ik het gevoel dat het eerder reclame voor het gebruik van Adderall was… En daar stel ik mij wel heel wat vragen bij.

 

Allereerst schets de documentaire wat achtergrondinformatie over het ontstaan van Adderall & Ritalin en andere soortgelijke middelen. Wat hierbij opvalt is dat beiden ontstaan zijn voor andere doeleinden dan waarvoor ze de dag van vandaag gebruikt worden. Het gebruiken van middelen voor het helpen bij werkdruk is zeker geen nieuw verschijnsel. We kunnen zelf terug in de tijd gaan naar de jaren 1880. Historicus David Courtwright legt uit hoe de dokwerkers in New Orleans (Amerika) vaak tot 70 uur aan één stuk door aan het werken waren. Dit door de hulp van cocaïne. Maar dit verspreidde zich doorheen heel het zuiden van Amerika. Als snel was het een hele epidemie. En dit kon niet blijven duren. Dus in het jaar 1914 riep de overheid strikte reguleringen in het leven omtrent het gebruik van cocaïne. Het middel werd daardoor een zeer duur middel dat enkel op de zwarte markt te vinden was. Maar al snel verscheen het volgende stimulerende middel op de markt. Tussen de jaren ’30 & ’50 werd het amfetamine Benzedrine ontdekt. Volgens Courtwrigt werd de consumptie van Benzedrine gedreven door de perceptie van de Amerikaanse bevolking rond amfetamines. Men beschouwede het als een soort wondermiddel voor alle hedendaagse kwaaltjes.

Verder in de documentaire komen verschillende mensen aan het woord die het hebben over hun eigen ervaringen met het middel. Hoe ze begonnen zijn, waarom ze het bleven doen en welke negatieve effecten ze ondervonden. Veel van deze personen waren studenten. Doordat deze een enorme druk ervaren, wordt er bij velen gebruik gemaakt van alle hulpmiddelen die er zijn. Dus onder andere Adderall. In de hedendaagse prestatiemaatschappij moet je mee kunnen met de rest of je wordt bij wijze van spreken achtergelaten. Dit is volgens mij de voornaamste reden waarom velen grijpen naar dergelijke stimulerende middelen tijdens hun studies & werk.

De meesten die misbruik maken van het middel doen dit zonder voorschrift van de dokter. Dus ook zonder één van de bovenstaande diagnoses te krijgen. In take ‘your pills’ spreken enkele studenten over het schijnbaar zeer normale handelen van de pillen op sociale media. Er worden bijvoorbeeld facebookgroepen gemaakt voor de universiteiten in de buurt waarop de middelen worden aangeboden. Deze kan je dan per pilletje of per doosje aankopen. Veel besef van de illegale praktijken die de studenten zomaar in het openbaar verrichten lijkt er niet te zijn. Terwijl dit wel enorme gevolgen kan hebben voor diegene die hieraan participeren.

Mijn mening over deze documentaire is dat het een zeer goede opbouw had. Dit met de nodige randinformatie om de kijker mee te nemen in het verhaal die de documentaire probeert in de schijnwerpers te zetten. Wel moet ik toegeven dat de documentaire mijn interesse naar het middel heeft doen stijgen…  De nieuwsgierigheid naar de effecten op mijn eigen lichaam is allesbehalve verminderd. Ik wil ergens achterhalen of het wel degelijk zo’n wondermiddel is zoals velen verkondigen. En dit is ook mijn kritiek op ‘take your pills’. Als het doel van de documentaire was om jongeren van het middel af te schrikken heeft het dit zeker niet bereikt in mijn opinie.

En dit is niet zonder gevaren. Het gebruiken van soortgelijke middelen kan volgens mij niet zonder gevolgen. In de lessen heb ik gezien hoe ons lichaam constant op zoek is naar een staat van equilibrium. Het lichaam werkt continue richting een neutrale staat. Ook al kan je middelen gebruiken om bepaalde functies te dempen en of stimuleren. Het uiteindelijke doel van het lichaam zelf is om weer naar die nuchtere staat terug te keren. Dus kan ik mij inbeelden dat het overmatig gebruik van deze stimulerende middelen een avers effect kan hebben op het lichaam. Zeker bij langdurig gebruik.

Het spijtige bij deze documentaire is dat er geen mensen met effectieve diagnoses van bijvoorbeeld ADHD aan bod komen. In de lessen leer- en ontwikkelingsstoornissen zagen we het belang van het medicijn voor personen die last hebben van deze problemen. Deze groep is effectief geholpen bij het middel, en velen hebben het nodig om goed te kunnen functioneren in het alle dagelijks leven.

Samenvattend kan ik zeggen dat ik teleurgesteld ben bij de inhoud van de documentaire. Er komt heel wat foutieve informatie in voor. En zet de middelen volgens mij in een te positief daglicht zonder de gevolgen van misbruik voldoende uit te leggen. Maar lang niet alles was negatief, er kwam ook heel wat juiste kritiek in de documentaire naar boven. Bijvoorbeeld de kritiek op de geschiedenis van farmaceutische bedrijven die Adderall en Ritaline op zo’n manier op de markt brengen dat moeders met ietwat lastige kinderen het gevoel hebben dat ze het middel absoluut nodig hebben. Ook erkent ‘take your pills’ de klassenverschillen tussen welke soorten drugs door deze verschillende klassen worden misbruikt…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *